دانلود کتاب Death, the one and the art of theatre

«مرگ، آن یگانه و هنر تآتر» را باید اوج و عصاره‌ی در اندیشی‌های بارکر پیرامون مرگ، تراژدی، میل، فلسفه‌ی اغوا و «دیگری» دانست. این اثر با زبانی چندلایه، لغزنده و ناسازواره، اصول اخلاقی اصول‌گرا و راست‌اندیشانه را به چالش می‌کشد و هم‌خورد میان استتیک و متافیزیک را می‌کاود. بارکر هم‌نظر با شوپنهاور که مرگ را الاهه‌ی فلسفه می‌خواند و باور داشت که: «بی وجود مرگ فلسفه‌ای وجود نخواهد داشت» - مرگ را بزرگ‌ترین سرچشمه‌ی الهام برای هنر و فلسفه، بنیادین‌ترین دغدغه‌ی بشر و اساس هستی می‌داند: «بنیان همه چیز بر مرگ است»
بارکر هنر تآتر تراژدیک خود را اساساً هنر مرگ می‌خواند و هنری را در خور تامل و اصیل می‌انگارد که مرگ را پیوسته به عنوان موضوع خود - هرچند غیر مستقیم و نامحسوس - برگزیند: «مرگ دغدغه‌ی هنر بزرگ است، حتا آن‌جا که موضوع آن نباشد». او جایگاه تآتر خود را - که یکسره نهادی تراژدیک دارد - در نزدیک‌ترین حالت به مرگ، یعنی بر ساحل رود-مرز مرگ و زندگی اعلام می‌کند.
در نگاهی موشکافانه‌تر به پاره‌متن‌های کتاب، رگه‌هایی بیش و کم بارز از نگرش فیلسوفانی چون جرج باتای، مارتین هایدگرو موریس بلانشو به مرگ، در آثار بارکر قابل ردیابی است.

برگرفته از پیشگفتار چاپ فارسی کتاب به ترجمه‌ی علیرضا فخرکننده، گام نو (1389)

Summary by majid_akbari66